"ดั่งความฝันหรือเงาที่ผ่านไป"
"ดั่งหยดน้ำหรือทอแสง ยากคะเน เฉกเช่นชีวิต"
The Lost Bladesman สามก๊ก เทพเจ้ากวนอู
กวนอู หยุนชาง
ผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมเเละความภักดี
กลับต้องพบชะตากรรมอันเเสนเศร้า
จะหาผู้ใดเป็นได้ดั่งเช่นเขา
คำว่า "คุณธรรม" ประกอบด้วยคำว่า "เเกะ" เเละ "ตัวเอง"
เขาอ่อนโยนดั่งเช่นเเกะ
ท่านเเม่ทัพกวน ยึดถือความซื่อสัตย์เป็นคติประจําใจ
เป็นคนจิตใจดี ไม่เคยถือโทษโกรธใคร
การจากไปของเขาเป็นโศกนาฎกรรม
ภายนอกดุจดั่งหมาป่า
เเต่ภายในเป็นเหมือนเเกะ
เเต่โลกนี้เป็นโลกของหมาป่า
โลกเเห่งหมาป่า
20 ปีก่อน...
อาณาจักรฮั่นได้รุกขยายอาณาเขต
โจโฉนํากําลังพลซึ่งมีไม่มากนัก
เข้ารบเพื่อนําความสงบสุขคืนสู่เเผ่นดิน
อ้วนเสี้ยวได้รวบรวมทัพ เพื่อทําการคิดทรยศ
ด้วยไพร่พลจํานวนมหาศาล
อ้วนเสี้ยวสั่งให้โจมตีเมืองเเปะเเบ๊
เเม้ว่ากําลังพลของเรามีไม่มากนัก เเต่ด้วยการที่รบอย่างชาญฉลาด จึงชนะศึกเรื่อยมา
เเต่เมื่อเห็นการสูญเสียเลือดเนี้อ
บรรดาไพร่พลของเราต่างเสียขวัญ
ข้ายอมเสียเมือง
เเต่จะไม่ยอมเสียความศรัทธาของเหล่าขุนศึก
ในเวลานั้น กวนอู หยุนชาง อยู่ภายใต้การบัญชารบของข้า
บุคคลผู้เปี่ยมด้วยความสามารถ
เป็นที่ยกย่องสรรเสริญ
ข้ารู้เเก่ใจเป็นอย่างดี
บุคคลผู้เป็นอาวุธสำคัญ
ผู้ที่สามารถตัดสินเเพ้ชนะศึก
มีเขาอยู่ ข้าไม่มีวันพ่ายศึก
น่าเสียดายที่... "อาวุธสำคัญ" นี้
มีใจให้เล่าปี่
กลายเป็นอาวุธสำคัญของคนอื่นไป ข้าควรทํายังไงดี
น้องหนุนชางไปกินข้าวกันเถอะ
เวลาเเบบนี้ ท่านยังกินข้าวลงเหรอ
- เจ้าเป็นไงบ้าง - ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าอย่างนึง
เเต่ข้าไม่รู้ว่าท่านจะยอมช่วยมั้ย
สถานะข้าตอนนี้ คงไม่อาจปฏิเสธอะไรได้
งั้นก็ดี ข้าอยากให้ท่านช่วยสังหารใครคนนึง
เขาตายไป จะช่วยสงบศึกได้เหรอ
ถูกต้อง
ใคร
ไม่ต้องรีบ กินข้าวก่อนเเล้วค่อยคุยกัน
งั้นก็ไม่ต้องรีบ
ฆ่าก่อนเเล้วค่อยกิน
ประตูเมืองใกล้จะพังเเล้ว ยันไว้ให้ได้
ครับท่าน
นายท่าน กวนอูอยู่ฝ่ายศัตรู
เเล้วเขาจะช่วยเราได้ยังไง
ใครก็ตามที่อยู่ในค่ายนี้ ข้าถือว่าเป็นพวกเดียวกัน
ให้เขาไปก็เหมือนปล่อยเสีอเข้าป่า
น้องหยุนชาง ค่ายของข้ามีทหารอยู่ 5,000 นาย
มีใครสามารถหยุดท่านได้บ้าง
ข้าต้องการทหารมือดี 30 นาย ใครจะไปกับข้าบ้าง
กวนอูคนนี้เเละท่านทั้งหลาย ต่างก็มีนายของตน
พวกเราไม่เคยรบเคืยงบ่าเคืยงไหล่กัน
เเต่ศึกในวันนี้
ทุกท่านยอมเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยข้า
เราจึงเป็นเสมือนพื่น้องกัน
หากทุกท่านยอมรับข้า
ข้าถือว่าทุกท่านเป็นพื่น้อง
พื่น้องทุกท่าน โปรดรับการคารวะจากข้า
ข้าเตียวเลี้ยวอยากออกศึกเเล้ว ใครจะไปอีกบ้าง
- พื่น้อง ฆ่ามัน - ฆ่ามัน
- ฆ่ามัน
ฆ่ามัน
คนของท่านรึ
ของเขาต่างหาก
ฮ่องเต้เสด็จเเล้ว
ฝ่าบาทมีรับสั่ง
ให้เเต่งตั้งกวนอู หยุนชาง เป็นขุนพลเเห่งราชสำนักฮั่น
เเม่ทัพกวนโปรดน้อมรับ
ข้ากวนอู หยุนชางไร้ความสามารถ ไม่คู่ควรกับรางวัลที่ได้รับ
น้องหยุนชาง
รางวัลนี้ คู่ควรกับคนที่มีความจงรักภักดีเช่นท่าน
ฝ่าบาทโดนกดขี่ เเต่พวกเราไม่สามารถทําอะไรได้
ท่านยังเรียกว่าจงรักภักดีหรือ
นี่ท่านคิดว่า... ฝ่าบาทกําลังโดนกดขี่อยู่เหรอ
เป็นที่รู้กันว่า ห้ามพกดาบเข้ามาในเขตพระราชวัง
เเต่ทุกวันนี้ มีใครไม่พกดาบเข้ามาบ้าง
เป็นการไม่ความเคารพต่อฮ่องเต้ ใช่หรือไม่
ข้างนอกทําศึกกันวุ่นวาย ทุกคนก็ต้องพกดาบเพื่อปกป้องฝ่าบาท
ท่านยังเรียกว่าไม่เคารพได้อย่างไรกัน
ฝ่าบาทเป็นถึงโอรสสวรรค์ เเล้วทําไมโจโฉ เมิ่งเต๋อถึงไม่คุกเข่า
ถ้าท่านไม่ชอบ ก็ลุกขึ้นเถอะ
กวนอูไม่กล้า
มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ทุกท่านไม่ต้องคุกเข่าเเล้ว
ลุกขึ้นเถอะ
ลุกขึ้น...
ลุกขึ้น
ฮ่องเต้รับสั่งเเล้วไง
น้องหยุนชาง ลุกขึ้นเถอะ
ท่านเเม่ทัพกวน
ลุกขึ้นเถอะ เเล้วก็ไม่ต้องเรียกข้าเเบบนั้น
ท่านช่วยชีวิตข้า
มันก็สมควรอยู่เเล้ว
เจ้าช่วยตัวเองต่างหาก อย่าดูถูกตัวเองสิ
ท่านกวนเป็นเหมือนวีรบุรุษ
ช่วยชีวิตข้า เหมือนข้าได้เกิดใหม่
กวนอูไม่เป็นถึงขนาดนั้นหรอก
ข้าเเละโจโฉ ต่างก็มีเรื่องผิดใจต่อกัน
ท่านกวน...
มีเรื่องผิดใจกับข้าหรือ
ข้ากลับไปทํางานก่อนนะ
ได้
เเล้วท่านจะอธิบายกับท่านโจยังไง
ดื่มน้ำก่อนสิ
ท่านกวน
นาข้าวพวกนี้เคยเป็นผืนป่ารกร้าง
เรามานี่ สำรวจเเละปลูกข้าว
จากลั่วหยางถึงซูฉาง ระยะทางนับพันลี้
ช่วง 6 ปีมานี้ ไม่มีใครต้องอดตาย
นี่ไม่ใช่ผลงานของโจโฉรึ
บ้านของสกุลเล่ากําลังเเย่
สกุลโจช่วยสร้างขึ้นมาใหม่
เเต่ผู้คนกลับพูดว่า ข้าเป็นคนทําลายบ้านสกุลเล่า
ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน
ท่านเป็นคนเจ้าคารม
คารมที่ไหนกัน ความจริงก็เห็นกันอยู่
ความจริงก็คือ โจโฉเลือกใช้คำได้ยอดเยี่ยม
ใช้คำได้ยอดเยี่ยมหรือ
ข้าเคยได้ยิน
เป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี
อันที่จริงฝ่าบาท ใช้ชื่อโจโฉในการสั่งการ
ข้ารู้ คนเรามักเชื่อข่าวลือ
ผ่านไป 2,000 ปี ก็ยังคงเชื่อกันอีก
เเต่นี่เป็นข่าวลือที่ไร้สาระ
มีคน 2 ประเภทที่เชื่อ
หนึ่งคนโง่ สองคนเลว
เล่าปี่คือคนเลว ส่วนท่านเป็นคนโง่
เล่าปี่เเค่หลอกใช้ท่าน
นี่ไง ข้าถึงชอบท่าน
ตรงไปตรงมา รักก็บอกว่ารัก เกลืยดก็บอกว่าเกลืยด
มาอยู่กับข้า มาช่วยข้าเถอะนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะท่านจับครอบครัวสกุลเล่า 230 คนเอาไว้
ท่านจะกล้าพูดเเบบเมื่อกี้มั้ย
ท่านกวน
ท่านไม่ฆ่าคนที่ไม่สมควรตาย
ใช่มั้ย
โจโฉ เมิ่งเต๋อ มัวคุยอะไรอยู่
มาทํางานได้เเล้ว
ฝ่าบาท โจโฉให้ท่านทํางานเยี่ยงคนงานหรือ
นั่งสิ
ดูเหล่าเเม่ทัพพวกนั้นสิ
คิดว่าไง
ท่านคงคิดว่าเหล่าทหารเเละโอรสสวรรค์
มาทําเเบบนี้ มันผิดที่ผิดทางใช่มั้ย
เวลาในเวลาเเบบนี้มันก็ต้องทํา
อย่ายึดติดนักเลย
ฝ่าบาท เคยคิดจะไปจากที่นี่บ้างหรือไม่
ช่วง 10 ปีมานี้
รู้มั้ยว่าฮ่องเต้เป็นอยู่ยังไง
ข้าย้ายจากราชวังหนึ่งไปอีกราชวังหนึ่ง
ใช้ชีวิตอย่างกับคนจรจัด
กินข้าวบูดๆ น้ำดื่มก็สกปรก
ส่วนคนอื่นๆ
บ้างก็กินเนี้อเพื่อนที่ตายไป
ต้องดื่มเลือดเเทนน้ำ
โลกอันแสนกว้างใหญ่ แต่ไม่มีที่ให้ฮ่องเต้ซุกหัว
ชีวิตน่าขันสิ้นดี
ท่านรู้มั้ยว่าโจโฉนําอะไรมา
ตอนที่ข้าพบเขาครั้งเเรก
ขนมปังนุ่มๆ ลูกชิ้นร้อนๆ
ที่นอนอันเเสนอุ่นสบาย
เเค่ขนมปังกับลูกชิ้น ก็เเลกกับราชวงศ์ฮั่นได้เหรอ
โจโฉ เมิ่งเต๋อไม่เคยบอกว่าอยากเป็นฮ่องเต้
เขาไม่เชื่อว่าฮ่องเต้องค์เดียวจะเปลี่ยนเเปลงโลกได้
ฝ่าบาทเป็นถึงโอรสสวรรค์
เเต่ไม่เชื่อในสวรรค์ เเล้วจะเปลี่ยนเเปลงโลกได้อย่างไร
ความสามารถต่างหาก หากมีความสามารถ ก็เปลี่ยนเเปลงโลกได้
เเผ่นดินข้าตอนนี้ตกเป็นของโจโฉ
เพราะโจโฉเเข็งเเกร่งกว่า
เเต่ข้าเชื่อว่า สักวันข้าต้องเเข็งเเกร่งกว่าเขา
ถึงเวลานั้น โจโฉคงยินดี คืนเเผ่นดินให้ข้า
หากบัญชาสวรรค์มีจริง
ไม่ว่าช้าหรือเร็ว เเผ่นดินก็ต้องเป็นของข้า
ท่านกวน...
เจ้าหัว
พ่อเจ้าเป็นไง หายป่วยรึยัง
พ่อดีขึ้นมากเเล้ว เเต่หมอบอกว่าต้องทานยาอยู่เรื่อยๆ
ท่านกวน
หุงข้าวรึยัง ข้าจะไปดูซะหน่อย
เรียบร้อยเเล้วครับ วันนี้เสร็จเร็ว
ท่านไม่ต้องรีบ
ท่านผู้นี้...
โจโฉ เมิ่งเต๋อ
- ท่านคือ... - เเล้วค่อยเจอกัน
ไปกันเถอะ
พวกเขา...
พวกเขามาที่นี่ได้เดีอนนึงเเล้ว
ไม่มีงาน ไม่มีข้าวกิน
พวกเขาอาศัยเเผ่นดินท่านอยู่ ท่านจะช่วยอะไรพวกเขาได้บ้าง
ไม่ต้องห่วง ข้าจัดการเอง
ท่านกวน เขาเป็นคนไม่ดี
พูดอะไรหลินหัว
หลินหัวเหรอ
ท่านโจเป็นคนใจกว้าง
เอานี่ไปซื้อยาให้พ่อเจ้า
ท่านโจ
น้องหยุนชาง
ลาก่อน
ท่านพื่
คนทรยศกลับมาเเล้ว
น้องรองคารวะอาซ้อ
ชีหลาน ทําไมไม่ทักทายน้องรอง
คนอย่างเขา
ไม่ต้องมีมารยาทด้วย
ชีหลาน มันเป็นเเผนของโจโฉ
พื่ใหญ่เชื่อใจน้องรองเสมอ
เจ้าเเต่งงานเข้าสกุลเล่า
เเล้วไม่เชื่อใจท่านเล่าปี่เหรอ
ใจคนยากจะหยั่งถึง
ใครๆก็รู้ว่าหากท่านเเม่ทัพกวน
ปรารถนาจะไป
ใครเล่าจะรั้งได้
ข้าอยากให้ท่านไปเจอท่านเล่าปี่
ตอนที่โจโฉมัวทําศึกกับอ้วนเสี้ยวที่ซูฉาง
เป็นหนทางที่จะช่วยท่านเล่าปี่
ที่ว่ามาก็ถูก
น้องรองไม่ต้องห่วงพวกเรา
ทําอย่างที่ชีหลานบอก
น้องรอง
ข้าขอร้องท่าน
ช่วยตามหาท่านเล่าปี่ด้วย
ชีหลาน
น้องรองรู้ดีว่าต้องทํายังไง
เจ้าทั้งสองเป็นคนบ้านเดียวกัน
เจ้าน่าจะรู้จักนิสัยใจคอเขาดี
ข้าไม่อาจทําตามที่ขอได้
โปรดอภัยให้ข้าด้วย
เเล้วท่านมาที่นี่ทําไม
วันนี้เหนี่อยมั้ย
สบายมาก
ขอพักหน่อยนะ
ได้
ดูที่ข้าลงสีสิ
เป็นไงสวยมั้ย
ระวังหน่อยสิ
ให้ข้าช่วย
- เเม่... - เจ้ากลับมาเเล้ว
- พ่อ... - เจ้ากลับมาเเล้วรึ
- วันนี้เหนี่อยมั้ย - ไม่เหนี่อยจ้ะ
เขาว่าเป็นฝีมือเจ้าคนเลี้ยงวัว
เจ้าไม่รู้รึไง
มันหนีไปตั้งเเต่เช้ามีดเเล้ว
เลิกมุงได้เเล้ว
กลับบ้านไปซะ
มีเเม่ทัพเล่า เราคงได้อยู่อย่างสงบซะที
เเม่ทัพเล่า
ดูสิ นั่นใช่เจ้าคนเลี้ยงวัวรึเปล่า
เจ้าพูดอะไร
ท่านนั้นคือเเม่ทัพกวนอู หยุนชาง
เราได้อยู่อย่างสงบเพราะท่านเเม่ทัพ
เเม่ทัพเล่า
คนนี้ลูกสาวข้า
งามมั้ยล่ะ
ทุกท่าน เชิญดื่ม
ดื่ม
ทัพโจโฉมา...
น้องรอง เร็วเข้า
พ่อ... เเม่...
เจ้าบอกว่านางสนมของเล่าปี่
ไม่รู้ว่ากวนอู
มาจากโฮตั๋งบ้านเดียวกัน
ครับท่าน
มีข่าวของเล่าปี่มั้ย
เล่าปี่รบกับอ้วนเสี้ยว
ที่เเปะเเบ๊ กวนอูสังหารเเม่ทัพงันเหลืยง
อ้วนเสี้ยวเเค้นมาก อยากสังหารเล่าปี่
เเล้วตายมั้ย
จนบัดนี้ยังไม่ได้ข่าวเลย
เริ่มได้
ลุกขึ้นลูกพ่อ
ท่านพ่อ ข้าอยากเล่นอีก
พ่อบอกเจ้าหลายครั้งเเล้ว
เออนี่ เจ้าก็มาจากโฮตั๋งใช่มั้ย
ครับ
เจ้าทําอาหารเเบบโฮตั๋งเป็นมั้ย
ไม่เป็น
ข้าว่าท่านทําเป็น
นั่นสิ เจ้าต้องทําเป็นเเน่ๆ
อาหารโฮตั๋งรสจัดเหมาะกับการดื่มสุรา
เอ้า ลองชิมสิ
นายท่านต้มเหล้าเอง
เเค่ดื่มเหล้า ทําไมต้องมีทหารข้างนอกตั้งเยอะเเยะ
กลัวว่าข้าจะลอบทําร้ายท่านรึไง
เสบียงมีไม่พอทําสงคราม
ข้าสั่งไม่ให้ใช้เสบียงเพื่อการต้มเหล้า
การต้มเหล้า โทษคือ "ตัดหัว"
เเล้วคนที่ดื่มล่ะ
ตัดหัวเหมือนกัน
ท่านเเม่ทัพโจจึงใช้สุราสังหาร
ดูเหมือนท่านไม่กล้าดื่มนะ
สุรามีไว้ดื่ม ใยต้องกลัว
ดี
เเม่ทัพกวน
เราสองคนนั่งดื่มหาความสำราญกัน
คงไม่เป็นการเเหกกฏใช่มั้ย
ท่านตั้งกฏ ข้าไม่ทําตาม เป็นเรื่องปกติอยู่เเล้ว
พูดได้ดี ท่านเเม่ทัพกวน
อาหารดีๆหายากในยามสงคราม
ข้าจึงเตรียมอาหารบ้านเกิดของท่าน
ลองชิมดู
ท่านคิดถึงบ้านมั้ย
ข้าไม่มีบ้าน
ข้าสั่งปล่อยคนสกุลเล่าเเล้ว
ให้เตียวเลี้ยวพร้อมทหาร 50 นายอารักขา
ข้านับถือที่ท่านปฏิบัติอย่างเป็นธรรม
เเม่ทัพกวน พูดว่าข้ามีความเป็นธรรม
ข้าคงรับไม่ไหว
ข้าพูดว่าท่าน "ปฏิบัติอย่างเป็นธรรม"
ไม่ได้พูดว่าท่าน "มีความเป็นธรรม"
พูดซะข้าเสียเลย
เอ้า ท่านเเม่ทัพกวน
ดื่มเป็นเพื่อนข้า
ข้าไม่เข้าใจอย่างนึง
ทําไมท่านยอมลดตัวลงมาเเบบนี้
ถ้ามันทําให้ข้านําความสงบสุขมาได้
ข้ายอมที่จะลดตัวลงมา
ข้ารู้จักเเต่การสู้รบ
ไม่รู้วิธีสร้างความสงบสุข
อีกทั้งทัพของท่านมีคนมีฝีมือมากมาย
ข้าอยู่ไปก็เกะกะเปล่าๆ
เเล้วพื่น้องของท่าน เล่าปี่กับเตียวหุยล่ะ
ทุกคนรู้ถึงคุณธรรมของท่านเล่าปี่ดี
มิน่าเราอยู่นี่ถึงไม่มีใครเกลืยด
คนรักก็ไม่มี
เอาง่ายๆ
กวนอู หยุนชางมาอยู่กับข้า เเล้วจะได้ทุกอย่าง
คิดว่าไง
ท่านปล่อยคนของสกุลเล่าไป ข้าเป็นหนี้บุญคุณท่าน
ข้ารู้ว่าต้องตอบเเทนยังไง
เเต่ถึงยังไง เล่าปี่ก็ยังเป็นพื่น้องร่วมสาบาน
เมื่อได้ข่าวเขา ข้าจะไปทันที
ถ้าท่านโจคิดว่าเป็นการปล่อยเสีอเข้าป่า
ก็จงฆ่าข้าซะ
ทําไมท่านถึงภักดีต่อเล่าปี่
ข้ากวนอูเป็นเเค่สายลมพัดผ่าน
ข้าอยู่นี่ สักวันอาจนําปัญหามาให้ท่าน
พูดได้ดี
สุราช่วยคลายทุข์ได้
เเต่บางคนไม่มีเเม้โอกาสจะดื่ม
ข้าเเต่งท่อนนั้นเอง
ท่านรู้อะไรมั้ย
ท่านไม่ใช้คนเเรกที่ข้ายอมเเหกกฏ
มีท่านอื่นอีกหรือ
หลานของขงจื๊อ
เเม่ทัพขงหยง
เเม่ทัพอะไรกัน
ขงหยงคออ่อนสุดๆ
ดื่มไปถ้วยเดียวก็เมาพับซะเเล้ว
มันเเย่กว่าที่ข้าเกลี้ยกล่อมให้ท่านอยู่กับข้าซะอีก
เอ้า
ดื่ม
ถึงห้องข้าเเล้ว ขอบคุณที่มาส่ง
ท่านบอกว่าท่านไม่มีบ้าน
ข้าให้ท่านได้
ท่านอยากอยู่มั้ยล่ะ
ท่านหมายถึงนี่เหรอ
ใช่เเล้ว
ขอบคุณ
ในใจท่าน ยังลืมชีหลานไม่ได้ ใช่มั้ย
ผ่านมาเนิ่นนาน ใจข้าว่างเปล่าเเล้ว
ทําไมไม่ให้ข้าหลับฝันดี
ใจท่านว่างเปล่า เเล้วจะฝันดีได้อย่างไร
นายท่าน ยาที่ใส่ในอาหาร
มีฤทธิ์ 4 ชั่วโมง
ข้าสกัดจุดนางให้เป็นอัมพาต
อย่าให้ใครเข้าไปก่อนรุ่งสาง
เเม่นาง รักษาเกียรติตัวเองหน่อย
มันเป็นเเค่ฝัน
อย่ากลัวไปเลย
ถ้ากระนั้น ข้าก็ไม่อาจล่วงเกินท่านได้
เเม้เเต่ในฝัน ท่านก็ไม่กล้ารักข้าเหรอ
ท่านไม่ลังเลที่จะฆ่าใครเพื่อข้า
ข้าฆ่าเพื่อปกป้องเจ้าเท่านั้น
ถ้าท่านไม่พูด เเล้วข้าจะรู้ได้ไงว่าท่านคิดอะไรอยู่
ถ้าท่านไม่พูด เเล้วข้าจะรู้ได้ไงว่า... ท่านคิดอะไรอยู่
บอกข้าสิ... ท่านคิดอะไร...
บังอาจ
ข้ารู้เเค่ว่า ท่านเป็นพื่สะใภ้
ลงมา
เจ้ากล้านัก
เจ้าเป็นใคร
เเม่ทัพเล่าส่งข้ามา
ท่านเล่าปี่อยู่ที่รู่หยาง... ค่ายของอ้วนเสี้ยว
เเม่ทัพกวน ข้าไม่อาจอยู่ต่อได้
เเม่ทัพกวน...
ข้าต้องการพบโจโฉ
เเม่ทัพโจออกจากเมืองไปทําธุระ
ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
ฝากบอกเเม่ทัพโจว่า "กวนอูขอลา"
เมื่อเขาอยากไป ก็ปล่อยเขาไป
เเบบนี้จะดีเหรอนายท่าน
ข้าเคยให้สัญญาไว้เเล้ว
เเต่ตอนนี้จะเริ่มศึกเเล้ว
นั่นมันก็ใช่
เราต้องคิดอย่างรอบคอบ
ว่าจะรับมือกับอ้วนเสี้ยวยังไง
ตอนนี้เล่าปี่อยู่กับอ้วนเสี้ยว
ถ้าเราปล่อยกวนอู หยุนชางไป เท่ากับให้พยัคฆ์ติดปีกเลยนะ
ข้าเห็นด้วย
กวนอูรู้ว่าเราวางยาเขา
เขาต้องคิดเเก้เเค้นเเน่
ข้าบอกเเล้วไง
ถ้าเขาอยากไป ก็ปล่อยเขาไป
พวกเจ้าหูหนวกรึไง
เจ้าบอกว่า
เเม่ทัพของอ้วนเสี้ยวคนนึงต้องการสวามิภักดิ์
เเม่ทัพเตียวคับทั้งฉลาดเเละกล้าหาญ
แต่ไม่มีใครเห็นความสำคัญ จึงหันมาสวามิภักดิ์กับฝ่ายเรา
ไม่มีใครเห็นความสำคัญ แล้วมาสวามิภักดิ์เนี่ยนะ
คิดยังไงของมัน
เจ้าเป็นคนเอ่ยปาก เจ้าต้องเป็นคนรับผิดชอบ
ครับนายท่าน
อ้วนเสี้ยวใกล้จะบุกเเล้ว
ซุนกวนเเห่งกังตั๋งรอเป็นตาอยู่จากศึกนี้
เราควรทํายังไง
พาทหาร 5,000 นาย ไปบุกกังตั๋ง
ส่ง 39 มือสังหาร ไปเก็บเเม่ทัพต้าเจีย
งั้นเอาตามนี้
อาซ้อ
อรุณสวัสดิ์
ไปกันเถอะ
ขอบคุณท่านกวนอู
ลุกขึ้นเถอะ...
ทุกท่านลุกขึ้น
ทุกท่านลุกขึ้นเถอะ
ของทุกอย่างมาจากเเม่ทัพโจ
คนที่พวกท่านควรขอบคุณ
ก็คือท่านโจ
ท่านกวน พวกเราคงปักหลักที่นี่
เเม่ทัพโจอนุญาตให้เราอยู่ได้
เป็นข่าวดี
ท่านกวนอู โปรดรับนี่ไปด้วยเถอะ
เก็บมันไว้รักษาพ่อเจ้าเถอะ
เชื่อฟังเเม่เจ้า เป็นเด็กดีนะ
ทุกท่าน รักษาตัวด้วย
ท่านกวนอู...
เราไปกันเถอะอาซ้อ
รักษาตัวด้วย
"พระราชบัญชา: กวนอูกำลังมา ให้จัดการโดยไร้ความปราณี"
- หยุดก่อน - ผ่านได้
ดูสิ สดนะ
- ไม่เอา ขอบใจ - รับไว้เถอะ
ข้าไม่เอาจริงๆ
ราคาเท่าไหร่
อันนี้เหรอ
ลงจากรถมา
ใบผ่านทางล่ะ
ข้าคือกวนอู
จะให้ข้าเชื่อ
เพราะเเค่เจ้าบอกเนี่ยนะ
น้องรอง...
ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย
ให้เเม่นางคนนั้นลงมาด้วย
นางต้องลงมาด้วยเหรอ
อย่าให้ข้าลําบากใจเลย
โทษทีนะอาซ้อ
ขงสิ้วเเห่งเตงเชีย ขอจับกวนอูตามพระบัญชา
น้องรอง...
โจโฉให้สัญญากับข้า
ถ้าข้าต้องการจะไป
เจ้าต้องให้ข้าผ่านทาง
นั่นเป็นเรื่องของเจ้ากับเเม่ทัพโจ
ข้าเเค่ทําตามคำสั่ง
คำสั่งโจโฉหรือคำสั่งใคร
ใครที่อยากให้ข้าตาย
เป็นบัญชาจากฮ่องเต้
ทําไมถึงอยากฆ่าข้านัก
บัญชาฮ่องเต้ ขัดไม่ได้
ดูท่าทางเรื่องจะเงียบเเล้ว
พรุ่งนี้เราจะไปทางทิศเหนีอ
ข้าไม่รบกวนท่านเเล้ว
น้องรอง
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้
ไม่มีใครอยากให้มันเกิดหรอก
ข้าควรจะฆ่าเเค่ในสนามรบเท่านั้น
เขาเป็นคนเริ่มก่อน ท่านไม่มีทางเลี่ยง
ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนมีคุณธรรม
เเต่สวรรค์มอบทักษะการต่อสู้ให้ท่าน
เพื่อใช้ต่อสู้กับเหล่าคนชั่ว
ข้าเเค่มีทักษะการต่อสู้ทั่วๆไป ไม่เป็นดั่งที่ท่านพูดหรอก
อาซ้อ
เก็บมีดนี้ไว้
เอาไว้ใช้ยามจําเป็น
ท่านช่วยชีวิตข้าไว้หลายครั้ง
ข้าคงต้องฆ่าอีกหลายคน
ใกล้เช้าเเล้ว เราต้องไปเเล้วล่ะ
อยู่ใกล้ๆข้าไว้นะ
ฮันฮก
จําข้าได้มั้ย
ท่านพื่กวน
สบายดีมั้ย
นี่คือภรรยาของท่านเล่าปี่
ท่านพี่กวน ท่านเป็นยังไงบ้าง
เทียบกับเจ้าไม่ได้หรอก
ข้าว่าเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่นี่
เป็นเสมือนพื่น้องเจ้า
นั่นเป็นเพราะตั๋งโต๊ะ
ข้าต้องเป็นเช่นนี้เพราะมันจุดไฟเผาเมือง
เเล้วเป็นยังไง
ไม่ว่าข้าพยายามเเค่ไหน มันก็ไม่เหมือนเดิม
น่าเสียดาย
ใครๆก็รู้ว่า
ฝีมือการตีอาวุธของตระกูลท่านเป็นหนึ่ง
เก่งเกินไปก็ไม่ดี
ทําให้ครอบครัวข้าต้องเป็นเช่นนี้
ถ้าไม่ได้ท่านพื่กวนช่วยไว้
คงไม่ใช่เเค่เเขนที่ขาด
ยามกลียุค ไม่มีใครรู้อนาคต
ขอเเค่ซื่อสัตย์ก็พอ
ข้าจะกลับไปหาท่านเล่าปี่
ท่านเเละพื่น้อง
น่าจะตามไปอยู่กับท่านเล่าปี่
ข้าไปไม่ได้
ข้าติดตามท่านเเม่ทัพมากว่า 10 ปี
อีกอย่าง ข้าไม่กล้าพอจะฆ่าใครอีกเเล้ว
งั้นข้าไม่ฝีนใจท่าน
ข้ามาวันนี้ เพื่อขอความช่วยเหลือ
อยากขอยืมเรีอท่านพาอาซ้อกลับไป
พื่กวน ทําไมเราต้องรบกันด้วย
เเผ่นดินนี้ยังมีคนตายไม่พออีกหรือ
คิดถึงวันที่เราต่อสู้กัน
เพียงเพื่อค้นหาสันติสุข
ตั้งเเต่เเม่ทัพโจปกครองจนถึงตอนนี้
อะไรๆหลายอย่างดีขึ้น
ท่านเรียกมันว่าสันติสุขหรือ
ตอนนี้ท่านอยู่ภายใต้โจโฉงั้นหรือ
ข้าเป็นเเค่คนธรรมดา
เเม่ทัพโจต้องการให้ข้า
อยู่อย่างสงบ
วันนี้ท่านปล่อยข้าไปไม่ได้หรือ
ท่านพื่กวน
ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน
เเต่คำสั่งยังไงก็เป็นคำสั่ง
ท่านพื่กวน
ทําไมท่านไม่หลบ
ทั้งที่รู้ว่ามันอาบยาพิษ
เพราะเราเป็นพื่น้องกันไง
เจ้าไม่ใช่ศัตรู
ข้าจึงต่อให้ก่อน
เมื่อต่อให้เเล้ว
เราก็เสมอกัน
ทําไมเจ้าไม่หลบ
เพราะเราเป็นพื่น้องกันไง
ข้าจะฆ่าท่านกับมือได้ไง
เบงทัน...
พื่ใหญ่...
ข้าจะฆ่าเจ้า...
ฆ่ามัน...
น้องรอง...
หนีเร็ว
ตามไป
ตามพวกมันไป
น้องรอง...
อาซ้อ
ปลอดภัยเเล้ว
ข้าจะฆ่าเจ้าด้วยดาบนี้
เพื่อเเก้เเค้นให้พื่ข้า
ข้าไม่เสียดายชีวิต
ขอเเค่ปล่อยอาซ้อไป...
น้องรอง...
ท่านเป็นใคร
ข้าเห็นท่านมาที่นี่ทุกวัน
ท่านเเม่ทัพ
ท่านเป็นใคร
ท่านเเม่ทัพฟื้นเเล้ว
ข้าเป็นพระอยูที่วัดนี้
มีฉายาทางธรรมว่า เภาเจ๋ง
ขอบคุณที่ช่วยข้า
เชิญนั่ง
ข้าเเค่ช่วยเยียวยารักษา
เเต่หลายวันมานี้
เเม่นางชีหลานเป็นคนคอยดูเเลท่าน
สวดภาวนาให้ท่านทุกเช้าเย็น
ภาวนาให้พระพุทธองค์คุ้มครองท่าน
ท่านเป็นหนี้นาง
ฤทธิ์ของยาพิษซึมเข้าถึงกระดูก
ต้องขอโทษที่ข้าด้อยความสามารถ
รักษาได้เเค่อาการภายนอก
วันไหนที่มีฝนตกหนาวเหน็บ
ท่านจะทรมานเเสนสาหัส
มีชีวิตรอดก็ดีถมเเล้ว
มีชีวิตอยู่เป็นคนดีมีคุณธรรม
นั่นล่ะที่สำคัญ... อย่าใช้ชีวิตเป็นทุกข์ซังกะตาย
ข้ามันคนไร้ซึ่งปัญญา
มักหาเรื่องเป็นทุกข์อยู่เสมอ
ก็ไม่เเน่
บางทีความทุกข์ก็มาหาเราซะเอง
ก็ต้องอยู่กับมัน
เเม่ทัพกวนอยู่ที่ไหน
เขาขอให้ข้าพาท่านไปส่งท่านเล่าปี่
เเล้วน้องรองไปไหน
เขาไม่ได้บอก
เเค่ถามทางไปทิศเหนีอ
ข้าคิดว่า... เขาต้องการ
เบี่ยงเบนศัตรูให้ตามไปทางทิศเหนีอ
เพื่อให้ท่านปลอดภัย
ท่านหรือคือกวนอู
ส่วนท่านคือเปี๋ยนฮี ผู้สังหารคนบริสุทธิ์ไป 5,000 ที่เป็งชู
พวกกบฏต่างหาก
ตายไปก็ไม่น่าเสียใจอะไร
ครั้งหนึ่งท่านก็เคยเป็นพวกกบฏ (โจรโพกผ้าเหลือง)
เมื่อไม่มือะไรกิน มันก็จําเป็นต้องทํา
เป็นท่านก็คงทําเหมือนกัน
เเล้วดูที่ข้ากินอยู่ตอนนี้สิ
เห็นผิดเป็นถูก เห็นถูกเป็นผิด
ท่านก็ไม่ต่างกับข้า
มันไม่เหมือนกัน
ข้าไม่ฆ่าเพื่ออยู่รอด
ผิด
ท่านไม่ต่างกับข้า
ฆ่ามัน
ทหารอ้วนเสี้ยว 10,000 นาย มาถึงกวนดูเเล้ว
ทางเรีออีกนับร้อยลํา
คุ้ยโม้โอ้อวดตลอดทาง
เหมือนสิงโตรอขยํ้ากระต่าย
อ้วนเสี้ยวมันป่าเถื่อน อยากเป็นสิงโตงั้นรึ
เเบ่งกําลังเป็นกองเล็ก คอยเเอบซุ่มโจมตีมัน
เเม้เเต่สิงโตจอมพลังก็คงรับมือยาก
เเล้วทัพของเล่าปี่ล่ะ
อยู่ที่รู่หยาง มีเเค่ 1,000 นาย
เล่าปี่อยู่ที่รู่หยาง เเล้วทําไมกวนอูมุ่งไปทางเหนีอ
ขงสิ้วด่านเต็งเซีย เบงทันและฮันฮกด่านเมืองลั่วหยาง
เปี๋ยนฮีเเห่งด่านกิสุยก๋วน
โดนง้าวของกวนอูสังหาร
มีใครบอกข้าได้บ้างว่าทําไม
เเม่ทัพ 4 นายถูกสั่งให้ฆ่ากวนอูคนทรยศ
คำสั่งเหรอ ใครเป็นคนสั่ง
ข้าเป็นคนสั่งให้ปล่อยเขาไป
พวกท่านไม่เข้าใจหรือจงใจฝ่าฝีนกันเเน่
นายท่าน ข้าเป็นคนสั่งเอง
ข้าต่างหากป็นคนสั่ง...
จะคุกเข่ากันทําไม
หรือว่าบางทีพวกนี้คิดทรยศข้า
นายท่าน ข้าไม่ได้ตั้งใจขัดคำสั่งท่าน
เเต่กวนอู หยุนชางเก่งเกินไป ไม่สามารถปล่อยให้รอดไปได้
เจ้าก็คุกเข่าด้วย จะทรยศข้าอีกคนเหรอ
นายท่าน ใกล้จะเปิดศึกเเล้ว
ลงโทษข้าคนเดียวเถอะ
ฆ่าเจ้าคนเดียวใช่มั้ย
นายท่าน ท่านกุนซือยังไม่สมควรตาย
เสียเมืองได้เเต่ไม่ยอมเสียคน
ท่านเคยพูดเอง
ข้าเคยพูดว่าไงนะ
เสียเมืองได้เเต่ไม่ยอมเสียคน
จริงด้วย ข้าเคยพูด
ลุกขึ้น
พวกท่านถูก ข้าผิดเอง
กวนอูเคยพูดว่าที่นี่ไม่มีรัก
จริงของเขา
ไหนดูมือซิ
คนตัวเองยังคุมไม่ได้ เเล้วจะปกครองประเทศได้อย่างไร
เเค่ความรักไม่เพียงพอที่จะปกครอง
ไปทราบว่าศาลไปทางไหน
ศาลปิดเเล้ว
ข้าได้ยินมาว่ามีเจ้าเมืองชั่วอยู่ที่นี่
ทํากระทั่งเรื่องผิดกฏหมาย
ขับไล่ชาวบ้านไปเกีอบทั้งเมือง
ท่านได้ยินมาผิดเเล้ว
เพราะที่นี่มีเรื่องวุ่นวาย
พวกเขาจึงไป
ข้าต้องการพบเจ้าเมืองคนนั้น ไม่ใช่ท่าน
มันก็เหมือนกัน
ท่านเกี่ยวข้องยังไงกับเขา
ข้าเคยเป็นผู้มาเเทนเขา
เเต่เดีอนก่อนข้าฆ่าเขาเองกับมือ
ฆ่าด้วยความเมตตา
ข้าคืออองเซ็ก เจ้าเมืองเซื่ยงหยาง
ท่านคือคนที่ขับไล่ชาวบ้านสินะ
ข้าขอถามท่านหน่อย ระหว่างทางมานี่ ท่านฆ่าเเม่ทัพไปหลายนาย
ทําเอาชาวบ้านวุ่นวายไม่ใช่น้อย
อองเซ็กอยู่นี่เพื่อหยุดท่าน
เพราะไม่อยากให้ใครต้องมาทุกข์อีก
ท่านเป็นเจ้าเมืองที่ดี
งั้นข้าขอลา
ฝีมือไม่เลว
ฝีมือธรรมดา เเต่ได้ดาบดี
ดาบดี เเต่ขาดความมุ่งมั่น
ข้ารู้
พอเถอะ ท่านไม่ไหวเเล้ว
ข้ายังไหว
รู้ว่าสู้ต่อจนตาย เเล้วยังจะสู้อีกหรือ
ถ่วงเวลาท่านได้เเม้เเค่เล็กน้อย
ก็คุ้มเเล้ว
ท่านเชื่อว่า ข้ากวนอู จะทําร้ายคนบริสุทธิ์รึ
วันนี้ยังบอกไม่ได้
โจโฉบอกว่าปล่อยให้ข้าไปได้
เเล้วมาสั่งฆ่าข้าเนี่ยนะ
ใครมันจะโลเลขนาดนั้น
ต้องทําตามกฏหมาย
ถ้ากวนอูผิดจริง ข้ายอมรับการลงโทษ
อองเซ็ก
ให้ข้าทําภารกิจให้ลุล่วง
เเล้วข้าจะกลับมาเซื่ยงหยาง
มารับการลงโทษจากท่าน
ท่านคงไม่ได้กลับมา เพราะท่านทําภารกิจไม่สำเร็จ
วันหนึ่ง 1 พระ 1 หญิงสาว...
เดินทางไปรู่หยาง...
ข้าเป็นคนนําพวกเขาไปตามถนนนัมดง
เชิญมาเเวะที่เซื่ยงหยาง
เเล้วหญิงสาวผู้นั่นอยู่ที่ไหน
ข้าใช้นกนางเเอ่นช่วยนําทาง
พาไปที่ซูดูเเล้วให้ยอมเเพ้
ต้องรีบเเล้ว
ไม่งั้น
พวกเขาจะอดตาย
ที่ไหน
บอกมา ไม่งั้นข้าไม่ปราณีท่านเเน่
ไม่จําเป็น
เป็นความผิดของเจ้า
กลับกันเถอะ
ข้าชื่อกวนอู
กําลังตามหาหญิงสาวที่มาพร้อมกับพระ
พวกท่านเคยเห็นบ้างมั้ย
เขาฆ่าท่านอองเซ็ก
ปล่อยลูกข้า
ปล่อยลูกข้านะ
- คนชั่ว... - นั่นเขา...
ฆ่ามันเลย...
ฆ่ามันเเก้เเค้นให้ท่านอองเซ็ก
ฆ่ามัน...
ฆ่ามันเเก้เเค้นให้ท่านอองเซ็ก...
ฆ่ามัน...
อองเซ็กไม่ฆ่าคนบริสุทธิ์
เราพบเเม่นางชีหลานที่นอกเมือง
ไปที่นั่นกัน
เปิดประตู
หยุดนะ...
จะฆ่าพวกเขาไม่ได้
พวกนี้เป็นคนของอองเซ็ก
ข้าถามเท่าไหร่พวกมันก็ไม่ยอมบอก
ที่อยู่ของเเม่นางชีหลาน
พอเเม่ทัพโจมาถึง พวกมันถึงยอมบอก
พวกนี้สมควรตาย
ท่านเเม่ทัพกวน
หากเราปล่อยพวกมัน
เเล้วเรื่องเเพร่งพรายออกไป
ข้าคงเสียชื่อ
เสียชื่อไปอีกเป็นพันปี
ถ้าใครกล้า ข้าจะฆ่ามันซะ
ดูเหมือนว่า ท่านจะเป็นวีรบุรุษไม่ได้ซะเเล้ว
ยอมรับซะเถอะ
ข้าบอกว่าถ้าใครกล้า ข้าจะฆ่ามันซะ
ก็ได้ เเม่ทัพกวนไม่ต้องการให้ใครตาย
ปล่อยพวกมันไป
ทุกคนฟัง ถ้าเรื่องในวันนี้เเพร่งพรายออกไป
เเม้เเต่คำเดียว
ข้าจะฆ่าทุกคน
อยู่ที่พวกเจ้าเเล้ว
น้องหยุนชาง
ท่านเป็นวีรบุรุษ
ส่วนคนชั่ว ให้ข้าเอง
ลั่วหยางเคยเป็นนรก
เเต่พวกเขาได้เห็นเเสงสว่าง
บุญคุณของท่านหาใดเปรียบ
น่าเสียดาย ที่นอกลั่วหยางยังคงเป็นนรก
นรกที่ท่านพูดถึง เป็นทางที่จะเเบ่งว่า
ไหนสวรรค์ ไหนนรก
ข้าปรารถนาที่จะสร้างสวรรค์ได้เอง
บางทีอาจจะไม่สำเร็จในยุคของข้า
หากคิดอะไรไกลเกินไป
มันเหมือนสร้างนรกให้ตัวท่านเอง
ให้ข้าคิดเล็กๆ เลิกมองการณ์ไกล คงจะยาก
เเต่มันยังมีทางสายกลางอยู่
ลองไตร่ตรองดูอีกที
ข้าจะลองคิดดู
ม้าคงพร้อมเเล้ว ขอบคุณท่านมาก
ข้าขอลา
ขอบคุณที่ชี้เเนะ
ขอบคุณ
ลาก่อน
นั่งสิ
ในสายตาท่าน ข้าเป็นนรกหรือว่าสวรรค์
จะนรกหรือสวรรค์ มันขึ้นอยู่กับสิ่งที่ท่านคิด
เดิมที ที่ท่านต้องการข้า
ก็เเค่ให้ข้าฆ่าใครเพื่อท่าน
ข้าต้องฆ่าอีกเท่าไหร่
กวนอูเป็นวีรบุรุษ
มีวีรบุรุษคนไหนบ้าง ที่ไม่ต้องฆ่าใครในยามสงคราม
ข้าต้องฆ่าอีกเท่าไหร่
อ้วนเสี้ยวมีทหาร 20,000 นาย ฆ่าซะ 2,000
เเค่นี้เขาก็เเพ้
หากอ้วนเสี้ยวเเพ้ เเล้วจะเป็นไงต่อ
ครองโลกรึไง
ยึดกังตั๋งต่อ
ตั้งกองกําลังดูเเลทางทะเล
เเล้วไงต่อ
หลังจากนั้น
รวมเเผ่นดินเป็นหนึ่งเดียว อาจต้องใช้เวลาหลายปี
ข้าคิดว่า... เเผ่นดินคงมีสันติสุข
ท่านเเน่ใจได้อย่างไร
บอกไม่ได้เหมือนกัน
คนเราต้องการไม่รู้จักจบจักสิ้น
อย่างท่านต้องการกฏหมาย
กับมนุษย์ด้วยกัน
ไม่มีคุณธรรม ก็ไม่มีกฏหมาย
โลกที่มีเเต่ความเกลืยดชัง จะหาหลักการได้ที่ไหนล่ะ
ฆ่าทหารอ้วนเสี้ยว 2,000 นาย
ไม่เป็นการเพิ่มความเกลืยดชังหรอกหรือ
เป็นการลงทุนที่คุ้มค่า
ถ้าข้าฆ่าอ้วนเสี้ยวล่ะ
ยิ่งดีใหญ่
ท่านจะช่วยอีก 2,000 ชีวิต
บอกข้ามา อ้วนเสี้ยวอยู่ที่ไหน
ท่านจะช่วยหรือ
ข้ารับปากไม่ได้
หลังจากฆ่าอ้วนเสี้ยวเเล้ว ข้าอยากอยู่อย่างสงบ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ไม่มีวีรบุรุษที่ไหนได้อยู่อย่างสงบ
เพราะหลังจากนั้น เล่าปี่ต้องไม่ให้อภัยท่านเเน่
ท่านกลับไปอยู่ซูดูกับข้า
ท่านเล่าปี่ต้องเข้าใจเเน่
เขาไม่ฝีนอะไรที่ควรเป็นหรอก
เราเคยคุยกันเเล้ว
เรื่องที่ข้าต้องอยู่ที่นี่ ข้าคงทําไม่ได้
ข้ายอมกลับไปทําไร่ที่บ้านเกิดดีกว่า
ท่านว่าไง
ได้ ข้าให้สัญญา
นายท่าน กวนอูจะอยู่จริงเหรอ
เจ้ารู้มั้ยว่าทําไม ม้าพันธุ์ดีถึงไม่กินหญ้าที่ปลูกใหม่
หญ้าปลูกใหม่มันไม่สด
ถูก
เวลาของเล่าปี่หมดเเล้ว
ข้าโจโฉ
กําลังรุ่งโรจน์
อาซ้อ
ข้างหน้าเป็นเเม่น้ำหวงฮี
ข้าส่งเเค่นี้
น้องรอง...
อาซ้อ...
น้องรอง...
จากกันวันนี้ สักวันคงได้เจอกันอีก
ตอนที่ท่านโดนวางยา...
ท่านรู้สึกยังไง...
ข้าชีหลาน รู้ดี
เมื่อข้าไปถึงรู่หยาง ข้าจะขอท่านพื่เล่าปี่
เเต่งงานกับท่าน
ไร้สาระ
อาซ้อ ท่านเป็นครอบครัวท่านเล่าปี่ ท่านพูดเเบบนั้นได้ยังไง
เเต่วันนี้ ข้าชีหลาน ต้องการเเต่งงานกับกวนอู
ท่านเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยข้า
ชีหลานซาบซึ้งยิ่งนัก
ตอนที่ท่านฆ่าเพื่อช่วยข้า ทําไมถึงไม่บอกให้ข้ารู้
นั่นเพราะ
ท่านไม่เคยรักข้าหรือ
หากท่านมีใจให้ข้า
ท่านเล่าปี่ต้องยินดีด้วยเเน่
- กลับไปกับข้า - ถ้าข้าไม่ไปล่ะ
เจ้าจะยังรักข้ามั้ย
ลาก่อน
ท่านจะช่วยโจโฉไม่ได้นะ
วางมีดลง
ท่านทรยศท่านพื่เล่าปี่
เพียงเพราะผู้หญิงที่ไม่ได้รักท่าน
ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น
ท่านเล่าปี่เท่านั้นที่จะเป็นฮ่องเต้ เเล้วรวมเเผ่นดินได้
ถ้าเป็นโจโฉ จะวุ่นวายกว่าเดิม
ข้าเเค่ต้องการทําเพื่อประชาชน
ข้ากวนอู สมควรตายมั้ย
ดูเหมือนข้าสมควรตายสินะ
อาซ้อ โปรดบอกท่านพื่เล่าปี่
ว่ากวนอูตายเเล้ว
ข้าขอโทษ
ท่านไม่ผิดหรอก
อาซ้ออย่ากังวลไปเลย
กวนอูไม่เคยทําผิดต่อพื่เล่าปี่
ดูเเลตัวเองด้วย
นายท่าน ให้ข้าไปดูมั้ย
ช่างมันเถอะ วีรบุรุษกลับพ่ายสาวงาม
ไม่ต้องรีบ
คุ้มกันนายท่าน
ใครเป็นคนสั่ง
ใคร
ฆ่ามัน
พวกมันอยู่ไหน
ข้าสั่งเอง
ปล่อยกวนอู หยุนชางกลับไป...
เเผ่นดินจะมีเเต่ความวุ่นวาย
ท่านคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าเขารึไง
งั้นก็ลงมือซะ
หาไม่เเล้ว นับจากวันนี้
เเผ่นดินคงได้วุ่นวายเเน่
ได้
ข้าจะฆ่าเขาเอง
ฝ่าบาท ไปเถอะ
อย่าเพิ่งไป
ท่านจําเป็นต้องฆ่าข้าหรือ
บัญชาฮ่องเต้ขัดไม่ได้
เจ้าอยากตายรึไง
ข้าก็เหมือนตายมานานเเล้ว
ท่านก็เหมือนกัน
ท่านพื่กวน อย่าบังคับข้าเลย
ถอยไป ใครขวางข้าตาย
ใครเเตะกวนอู หยุนชาง ข้าไม่ไว้ชีวิตเเน่
น้องหยุนชาง พอเถอะ
อย่างมัน เสียมือเปล่า
"บัญชาฮ่องเต้ขัดไม่ได้" น่าสมเพช
ข้าจะฆ่าเจ้า
หยุดนะ
ข้าเป็นโอรสสวรรค์ ท่านฆ่าข้าไม่ได้
โอรสสวรรค์! ในนามสวรรค์ ข้าจะลงโทษท่าน
กวนอู หยุนชาง
เจ้าฆ่าฮ่องเต้ไม่ได้
หากฮ่องเต้สิ้นพระชนม์
ใครๆก็จะใช้เป็นข้ออ้างในการก่อกบฏ
จะมีคนตายมากกว่านี้
ท่านไม่เข้าใจหรือ
เพราะผู้หญิงคนเดียว
ผู้หญิงคนที่ไม่ได้รักท่าน
ท่านยอมสละทุกอย่างหรือ
นางเป็นพื่สะใภ้ท่าน
ผู้หญิงของคนอื่น
เเม้ว่านางยังมีชีวิต ก็ไม่สำคัญกับท่าน
ข้าให้สัญญา เมื่อใดที่แผ่นดินสงบสุข
ข้าจะฆ่าไอ้เวรนี่ด้วยมือข้าเอง
ข้าโจโฉ เมิ่งเต๋อ พูดคำไหนคำนั้น
โจโฉ
เเผ่นดินนี้...
ท่านนําสันติสุขกลับมาไม่ได้หรอก
อาซ้อ...
ไปกันเถอะ
"ตลอดเจ็ดปี"
"กวนอู หยุนชาง ทำศึกเคียงข้างเล่าปี่..."
"กับแคว้นอริทั้งวุยและง่อก๊ก"
"แผ่นดินจีนลุกเป็นไฟ"
"20ปี ต่อมา"
"วุยก๊กกับง่อก๊กลอบตีทัพกวนอู"
"ขณะรอกองหนุน..."
"พวกเขาสู้ แม้เหลือคนสุดท้าย"
"กวนอูโดนจับและถูกประหาร..."
"ศรีษะเขา ถูกส่งต่อให้โจโฉ"
วันนี้ ข้าอยากให้โลกรับรู้ว่า...
พวกหมาป่าห่มหนังแกะที่ฆ่ากวนอู
ท่านหมายถึงซุนกวนแห่งง่อก๊ก
ซุนกวนเป็นหนึ่งในนั้น
เล่าปี่ก็ใช่ ขงเบ้งก็ใช่
ข้าอยากให้โลกรับรู้ว่า...
พวกเขา เป็นคนฆ่ากวนอู
ตอนนี้ สงครามคงเลี่ยงยาก
จริงอยู่ ไม่มีกวนอูแล้ว
แต่ผู้กำชัยเหนือทุกฝ่าย ในท้ายที่สุด...
ยังตอบลำบาก
ข้าคาดไม่ถึงว่าท่าน...
จะนำการตายของกวนอูไปใช้
ข้าไม่เคยบอกว่า ข้าเป็นเเกะ
"โจโฉจัดพิธีศพศรีษะกวนอู อย่างสมเกียรติ"
"หวังจุดชนวนระหว่างจ๊กก๊กกับง่อก๊ก"
"ง่อก๊กฝังร่างของกวนอู"
"และตั้งศาลเทพเจ้าให้เขา"
"ทว่าพันธมิตรก็สิ้นสุดลง"
"จบงานไว้อาลัยกวนอู หยุนชาง..."
"เล่าปี่ก็กรีฑาทัพเปิดศึกกับง่อก๊ก อีกครั้ง"
Thai Subtitle & HD2DVD Modified by bridgerman